خاطرات یک مدیر

به خدا قسم! معاویه از من زیرک تر نیست، اما فریبکاری و خیانت و معصیت می کند و اگر مکر و فریب ناپسند نبود، من از زیرک ترین مردمان بودم، ولی هر نیرنگی ، گناه است و هر گناه، نوعی کفر …، نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱″.

صبح زود بود بیدار شد . همیشه سحر خیز بود پسر ته تغا ری اش از دانشگاه آمده بود تا سری به پدر و مادرش بزند . نمازش را خواند و چادر بسر انداخت تا برود برای صبحانه نان تازه بگیرد .تا نانوایی حدود ۲۰۰ متر راه بود یک کوچه منتهی به خیابان و قدم زدن در پیاده رو تا رسیدن به نانوایی سنگکی . …برگشت و نان را در آشپزخانه گذاشت و داخل هال شد که قلبش گرفت و افتاد و دیگر برنخاست ….
بعد از ۱۵ سال رفتم به همان نانوایی در شهر زادگاهم .برای صبحانه نان خریدم و خواستم همان مسیری را که آخرین مسیری بود که او طی کرد بروم .پیاده راه افتادم تا به در خانه رسیدم . قفل بزرگی بر درش خورده بود و سوت و کور و درخت زردآلوی کنار حیاط که برای خودش کلی قد کشیده بود لخت و عور نظاره گر سکوت خانه بود .کسی نبود در را برایم باز کند . قلبم فشرده شد و اشک بر چشمانم جاری گردید . چه زیبا بود پایان این مسیر لبخند مادر را دوباره می دیدم .  

نقش مدیریت در یک سازمان انقدر مهم است که اختلاف بین آنها و عدم هماهنگی باعث می شود تیم ستاره ها ۳-۱ به تیم ذوب آهن ببازد و این نکته را هم به ما یاد آوری می کند که ستاره ها نیستند که پیروز می شوند بلکه انگیزه است و تلاش

پول خون است در رگ یک سازمان وقتی نباشد تا حدی می توان حرکت کرد و انگیزه های دیگر را تقویت کرد و وقتی پول باشد ملوان ۳-۰ فولاد خوزستان را می برد .

تهدید هم اثر خودش را دارد و اینکه بگویی این آخرین فرصت است همه چیز در اختیارت گذاشته ایم دیگر بهانه ای نیست و اینگونه می شود که پاس و پیکان هم می برند !

اعتماد ذره ذره به دست می آید و بیکباره از دست میرود . سعی کنیم با شفاف سازی روابط در سازمان نگذاریم جو بی اعتمادی حاکم شود

اگر بخواهید شیر بخرید چه می کنید ؟! شال و کلاه می کنید و به نزدیکترین سوپر به منزل مراجعه می کنید و از میان انواع مختلف شیر با ماندگاری طولانی و روزانه و مارک های مختلف و طعم دار یکی را انتخاب می کنید و خرید را انجام می دهید .بچه که بودم صبح ها که صدای (آی شیر) شیر فروش دوره گرد به گوش میرسید مادرم ظرفی به دستمان میداد تا برویم و شیر بگیربم .شیر فروش هم که با فریادش به آرامی حرکت می کرد و منتظر می ماند تا دری باز شود بمحض باز شدن در و با اشاره ای بطرفم می آمد و از ظرف خود که استوانه ای آلومینیومی یا روی بود با ملاقه ای که در آن بود در ظرف ما شیر می ریخت و پولش را می گرفت و می رفت .این شیر حتما جوشیده می شد و یکی از دغدغه ها این بود که سر نرود!
بعضی مواقع که به روستا می رفتیم این روند بگونه ای دیگر بود . ظرفی بر می داشتیم و با میزبان به سوی طویله می رفتیم و گوسفندی انتخاب می شد و سرش را نگه می داشتیم تا یکی دیگر با قرار دادن ظرف زیر پستانهای گوسفند شروع به دوشیدن کند .هنوز صدای شره شیر که با فاصله و یک در میان از هر کدام از پستانها به درون ظرف می ریخت در گوشم طنین دارد .
یکی از رسومات در روستاها تشکیل یک گروهی بود که حالت تعاونی داشت و به آن (واره) می گفتند .هر روز یک خانواده تمام شیرهای اعضای دیگر را می گرفت و با یک میزان اقتصادی و مناسب آن را تبدیل به ماست و… می کرد و این کار بترتیب برای کل اعضا اجرا می شد .
… چقدر یاد گذشته ، یاد خوبیها است و یادهای شیرین و آنچه به گذشته مربوط می شود همه نشانه های خوبی است و یاداور محبت و عشق و صفا و هر چه به حال می پردازیم حسرت روزهای گذشته است.