Archive for بهمن, ۱۳۸۷

۳۹۷- فيلم يا عكس؟

پنجشنبه, بهمن ۲۴م, ۱۳۸۷

                                                                              green-apple.jpg

مسلما هر كدام يكي از اين دو را بيشتر مي پسنديد. عكس ثبت يك لحظه است بدون اينكه بدانيم پيش و پس آن چه بوده است .فيلمبرداري تداوم و پيوستگي را نشان ميدهد .هر صحنه اي را كه مشاهده مي كني پيوند آن را با تصوير قبل حس مي كني و منتظر تصويري هستي كه نشان داده خواهد شد . هر صحنه را كه مي بيني در حس صحنه قبل هستي و اين حس به تو كمك مي كند كه صحنه بعد را بهتر لمس كني . در عكس هيچ حسي از قبل نداري .تصوير را مي بيني تازه ميروي در بحر آنچه مي بيني و كنكاش مي كني تا در زواياي تصوير چيزي بيابي . در فيلم پيوستگي تو را هدايت مي كند به سمت يك مفهوم .اگر وسط فيلم برسي و يك نگاه بكني و بروي شايد هيچ چيز متوجه نشوي . در عكس مي بيني و به افكارت اجازه ميدهي تا تفسير كند و داستاني را پيدا كند كه تصوير مي خواهد بگويد . در فيلم تصاوير حرف مي زنند و نيازي به خيا لپردازي نيست .پيوستگي تصاوير به تو مي گويد چه خبر است .براي درك مسائل موجود در يك سازمان بايد فيلم سازمان را ببينيم .يك شات از وقايع بما كمكي نمي كند و حتي ما را شايد به بيراهه ببرد . مديراني كه با يك عكس از سازمان تصميم مي گيرند ، با يك تلفن يا يك نامه و ايميل احتمال خطايشان بالا ميرود . مدير بايد فيلم سازمان را ببيند . براي اينكه بدانيم نظر عمومي يك واحد در مورد يك موضوع چيست بايد بروش اصولي و علمي نظر سنجي كنيم . اگر بواسطه صحبت يكنفر در يك جمع چهل نفري در موردي مربوط به آن جمع قضاوت كنيم آشكارا به خطا رفته ايم . براي تصميم گيري و قضاوت در سازمان سعي كنيم فيلم ببينيم نه عكس!

untitled.bmp

۳۹۶- چاه مكن بهر كسي اول خودت دوم كسي!

جمعه, بهمن ۱۸م, ۱۳۸۷

اگر همیشه بدنبال سنگ گذاشتن جلوی پای دیگران باشیم ،خودمان از چاله های مسیر غافل می شویم و در درون یکی از انها سرنگون می شویم .

۳۹۵-وقتي نيستي ØŒ كجايي؟

یکشنبه, بهمن ۱۳م, ۱۳۸۷

گاهي بايد بنشينيم بر لب رود و گذر عمر ببينيم كه نه تواني است براي ناليدن ونه نايي براي سخن گفتن و بدانيم كه كس نمي داند كدامين روز مي ايد ،كس نمي داند كدامين روز ميميرد.